Twoje zaopatrzenie

Nasze doświadczenie

Stal do naweglania konstrukcyjna stopowa

Gatunki stali do nawęglania:

 

Gatunki
15H - 17Cr3 - 15Cr3 - Stal chromowa
20H - 20Cr4 - 1.5120 - Stal chromowa
16HG - 16MnCr5 - 1.7131 - Stal chromowo manganowa
20HG - 20MnCr5 - 1.7147 - Stal chromowo manganowa
18HGT - 18ChGT - 20TiMnCr12 - Stal chromowo manganowa
18HGM - 18CrMo4 - 1.7243 - Stal chromowo manganowa z dodatkiem molibdenu
15HN - 15CrNi6 - 17CrNi6 - Stal chromowo niklowa
17HNM - 18CrNiMo7-6 - 17NiCrMo6-4 - 18NiCrMo5 - Stal chromowo niklowo molibdenowa
20HNM - 20NiCrMo2-2 - 21NiCrMo2 - AISI 8620 - Stal chromowo niklowo molibdenowa
18H2N2 - 18CrNi8 - 1.5810 - Stal chromowo niklowa
16NiCrMo12 - 16NCD13 - Stal chromowo-niklowo-molibdenowa
12HN3A - 15NiCr13 - 1.5752 - Stal chromowo niklowa na części szczególnie obciążone
12H2N4A - 15NiCr13 - 1.5752 - Stal chromowo niklowa na części szczególnie obciążone
20H2N4A - 20Ch2N4A - Stal chromowo niklowa na części szczególnie obciążone
18H2N4MA - 18H2N4WA - X19NiCrMo4 - Stal chromowo niklowo molibdenowa na części szczególnie obciążone

 

 


Grupa stali konstrukcyjnych stopowych maszynowych do obróbki cieplno-chemicznej, w których po zabiegu nawęglania lub cyjanowania, oraz obróbce cieplnej oczekuje się otrzymania twardej i odpornej na zużycie ścierne powierzchni wyrobu przy zachowaniu odpowiednio dużej ciągliwości rdzenia. Z tego względu najczęściej są one stosowane i nazywane jako stale na koła zębate.

 

Twardość i odporną na ścieranie powierzchnię uzyskuje się przez nasycenie jej węglem na głębokość w przedziale 0,8 – 1,5mm oraz obróbkę cieplną, której późniejszymi etapami jest hartowanie oraz odpuszczanie. Stale z tej podgrupy charakteryzują się dość niską zawartością węgla w składzie chemicznym – maks. 0,25%, w porównaniu do innych stali konstrukcyjnych stopowych (np. Stali do ulepszania).

 

W stosunku do innych metod utwardzania powierzchni, takich jak azotowania, cyjanowania, czy też hartowania powierzchniowego, przy nawęglonej powierzchni wyrobu, badając własności i twardość materiału wgłąb rdzenia, parametry maleją nie gwałtownie, a stopniowo.Należy jednak pamiętać, aby zapobiec powstaniu warstwy nadeutektoidalnej, zaleca się stosować łagodnie działające środki nawęglające powierzchnię materiału.

 


 

Najczęściej występującymi dodatkami stopowymi w stalach do nawęglania jest Chrom w przedziale 0,7-2,1% stężenia, Mangan – Mn, Molibden – Mo, oraz Nikiel - Ni. Prócz chromu, dodawane są również pierwiastki poprawiające i zapobiegające pogorszeniu nadanych własności, takie jak Tytan – Ti, Wanad – V, Wolfram – W, oraz Bor – B. Chrom, Nikiel oraz Mangan podwyższają hartowność stali, oraz ciągliwość rdzenia. Bor dodawany do stali chromowo-manganowych zwiększa ciągliwość obrobionej cieplnie warstwy materiału. Wszystkie stale do nawęglania są produkowane jako uspokojone.


 

Na mniejsze koła zębate i inne drobne podzespoły w warunkach spokojnej pracy, stosowane są gatunki chromowo – manganowe 14HG, 16HG, 20HG, oraz 18HGT ze względu na niższe własności wytrzymałościowe rdzenia. Również stale chromowe takie jak 15H, 17Cr3, 20H, czy 28Cr4 wykazują tak samo niskie parametry. Dodatek tytanu w gatunku 18HGT wstrzymuje rozrost ziarn w stalach z wysokim stężeniem manganu, oraz pozwala na podwyższenie temperatury nawęglania i skraca czas trwania pierwszego etapu obróbki cieplnej.


 

Na większe podzespoły jak wały i koła zębate stosuje się stale chromowo – manganowo - molibdenowe oraz chromowo – molibdenowe, takie jak 14HGM, 15HGM, 18HGM, 19HM oraz 17HGN, które charakteryzują się dość wysoką wytrzymałością powierzchni oraz dużą plastycznością rdzenia. Z pośród wcześniej wymienionych, w środowisku narażonym dodatkowo na silne i zmienne przeciążenia, oraz uderzenia, gdzie wymagana jest najwyższa wytrzymałość i ciągliwości rdzenia, najlepszym wyborem są gatunki chromowo niklowe, lub chromowo-niklowe uzupełnione dodatkowo wolframem lub dodatkiem molibdenu jak 15HN, 12HN3A, 12H2N4A, 18H2N2, 20HN3A, 20H2N4A, 18H2N4WA czy też 18H2N4MA.


 

Proces nawęglania w zależności od gatunku stali przeprowadzany jest w przedziale temperatur od ok. 880 – 1050℃. Późniejszy proces hartowania dla rdzenia wynosi 880-920℃, w który można wejść zaraz po zabiegu nawęglania. Hartowanie warstw nawęglonych to temperatury zakresu 780-820℃. Odpuszczanie zaś przeprowadzane jest w temperaturach ok. 150-200℃.


 


Powyżej opisane stale stopowe do nawęglania określają normy PN-58/H-84029, PN-72/H-84035, PN-89/H-84030 oraz euronorma PN-EN 10084, wg których dostarczane są:


 


 



 

Top